FB Pixel

Gaza Film Unit: Protecting the Palestinian Narrative

Etterhvert som virkeligheten blir mer forferdelig, begynner vi å tvile på fantasiens verdi. Siden starten på Israels krig mot Gaza har verden vært vitne til flere grusomheter enn noen kan tåle.

I over 200 dager har palestinere i Gaza opplevd all slags lidelse. Nesten 33.000 av Gazas innbyggere er drept. Mer enn 60 % av bygninger er ødelagt. 1,5 millioner innbyggerne ble tvunget til å evakuere hjemmene sine og overnatte i telt, på gatene eller hvor enn de kunne finne ly.
Siden sykehus også har blitt sprengt av okkupasjonsmakten, har folk brukt dager og uker på å prøve å gjenkjenne og gi kropper verdig behandling.
De heldige i Gaza er de som fant noen til å begrave dem etter sin død. Mange kropper i stadier av forråtnelse, i gatene og under ruinene av hjem som ble til et inferno mens de sov og drømte om en bedre morgendag.
Gaza var et åpent fengsel, nå er det blitt en massegrav.

Det som skjer i Gaza er utfordrende for palestinere som jobber i den kulturelle sektoren. Vår sosiale og kulturelle arv, historien til vår vakre by, blir systematisk og målrettet utslettet ved ødeleggelsen av kultursentre, utdanningsinstitusjoner og arkeologiske steder.
Denne krigen mot kultur truer vår grafiske og skrevne historie, og folkeregister, og har allerede myrdet intellektuelle og drepte kunstnere, sakte, ved å nekte dem behandling.
Grusomhetene i dette scenarioet mot forfattere, kunstnere og filmskapere, spesielt de som kjente Gaza før ødeleggelsen, har som mål å ta fra dem retten til å fortelle sine historier. Og verden bør lytte til deres stemmer.

Ansvaret som faller på palestinske intellektuelle generelt, og spesielt de i Gaza, er mer alvorlig enn noen gang før. For det første må vi heve nivået på vår diskurs i vår fortelling. For det andre må vi hjelpe andre til å snakke med oss, ikke for oss.
Det tildelte arbeidsrommet for den palestinske kunstneren er ikke lenger akseptabelt, det har snarere blitt veldig trangt. Det som skjer i Gaza krever at vi alle viser mer mot til å nekte å jobbe innenfor forhåndsbestemte rammer.

Vi har allerede mistet alt.

I dette programmet presenterer vi filmer med kjærlighet til Gaza, en by som okkupasjonen ikke ga muligheten til å snakke tilstrekkelig om før den utslettet. Vår private og felles historie er truet av kulturmord.
Alle fem filmene ble laget i ulike perioder av Palestinas filmhistorie. I programmets visningsrekkefølge tas vi med på en kort reise inn og ut av Gaza, og dets mangfold er med på å skape en solid debatt rundt Palestinske spørsmål av i dag.

Filmutvalget og paneldiskusjonen er utarbeidet og redigert av Gaza Film Unit, et kollektiv av forskere, kunstnere og filmskapere fra Gaza, som har som mål å beskytte den palestinske historiefortellingen, dokumentere folkemordet og bygge et arkiv.

Gaza Film Unit / Palestine Film Institute

Etter visningen blir det en samtale med fokus på hva som skjer i Gaza og utfordringene palestinere som arbeider innen kultur, kunst og filmskaping står overfor.

Deltakere er:

Eslam Saqqa er en palestinsk forsker, forfatter og filmprogrammerer, som bor og jobber i Kairo. Hans praksis dreier seg først og fremst mellom å forske og skrive om samtids palestinsk kino og kulturell praksis. I 2024 var han med på å grunnlegge Gaza Film Unit.

Ayman Alazraq er en palestinsk kunstner, filmskaper og filmprogrammerer ved Kunstnernes Hus kino i Oslo. Han er en av grunnleggerne av det Ramallah-baserte produksjonsselskapet Idioms Film og har produsert en rekke verk og kortfilmer, som har blitt stilt ut og vist internasjonalt.

Annie Sakkab er en palestinsk-jordansk-kanadisk uavhengig filmskaper og fotojournalist. Hun søker fortellinger med lang form med fokus på kvinnespørsmål, identitet og sosial rettferdighet. Hennes eksperimentelle kortdokumentar, The Poem We Sang (IKD 1), utforsker traumer på tvers av generasjoner og minnearv i kontekst av Palestina.

 

كلما ازداد الواقع فداحة، تساءلنا عن جدوى الخيال. منذ بدأت الحرب الإسرائيلية على غزة، شهد العالم من الفظائع ما يفوق قدرة أي منا على التحمل. على مدار أكثر من 200 يوم، اختبر الفلسطينيون في غزة كل أنواع المعاناة. قُتل قرابة 33 ألفًا من أبناءها. ودُمر ما يزيد عن 60% من عمرانها. وأُجبر مليون ونصف من شعبها على النزوح والمبيت في الخيام، وعلى الأرصفة، وفي ممرات المستشفيات.

حتى المستشفيات، نسفتها قوات الاحتلال، وحولتها لمقابر جماعية، استغرق استخراج الجثث منها أيامًا وأسابيع. إن المحظوظين في غزة هم الذين وجدوا من يستطيع دفنهم بعد موتهم. فالكثير تحللت جثثهم، في الشوارع، وتحت أنقاض المنازل، التي انقلبت جحيما فوق رؤوسهم، وهم نيام يحلمون بغدٍ أفضل.

كانت غزة سجنًا مفتوحًا، والآن صارت مقبرة جماعية.

إن ما يحدث في غزة، يضع العاملين في المشهد الثقافي الفلسطيني أمام تحدٍ كبير. إن إرثنا الاجتماعي والحضاري وتاريخ مدينتنا الجميلة غزة، يُمحى من الوجود وبطريقة ممنهجة ومدروسة. عبر نسف المراكز الثقافية، المؤسسات التعليمية، والمواقع الأثرية. محو تاريخنا المصور والمكتوب، و سجلّاتنا المدنية. اغتيال المثقفين وقتل الفنانين، قتلًا بطيئًا، عبر حرمانهم من العلاج.

رغم قساوة هذا المشهد على الكتّاب والفنانين وصناع الأفلام، خصوصًا الذين عرفوا غزة قبل دمارها، إلا أنه يدفعهم جميعًا نحو طريق واحد، وهو انتزاع حقهم في سرد قصتهم. وعلى العالم أن يسمعهم.

إن المسؤولية التي تقع على المثقفين الفلسطينيين عامة، والغزيين خاصة، تخطت في خطورتها أي وقت مضى. صار علينا الآن، أولًا، أن نرفع مستوى خطابنا عندما نحاول إيصال سرديتنا، وثانيًا، أن نساعد الآخرين على التحدث معنا لا التحدث بالنيابة عننا.

لم تعد المساحة المسموح للفنان الفلسطيني العمل فيها مقبولة، بل صارت ضيقة للغاية، وأن ما يحدث في غزة يستدعي مننا جميعًا المزيد من الشجاعة، في رفض العمل داخل مساحات محددة سلفًا. فقد خسرنا بالفعل كل شيء.

في هذا البرنامج سنجد أفلامًا في حُب غزة، المدينة التي لم يترك لنا الاحتلال الفرصة للحديث عنها بشكل كاف، فمسحها عن الوجود. ومسح معها التاريخ الخاص والمشترك لناسها.

يضم البرنامج خمسة أفلام قصيرة. تُعرض في مهرجان الفيلم القصير في النرويج بنسخته السابعة والأربعين. صُنعت في فترات مختلفة من تاريخ السينما الفلسطينية. تأخذنا، إذا شوهدت بالترتيب، في رحلة قصيرة داخل غزة وخارجها. يساعد تنوعها في خلق نقاش أوسع حول السؤال الفلسطيني اليوم.

تساهم وحدة أفلام غزة بإعداد وتحرير هذا البرنامج وحلقة النقاش التابعة له. وهي تجمُّع يضم باحثين وفنانين وصناع أفلام من غزة، بهدف حماية الرواية الفلسطينية، وتوثيق الإبادة وبناء أرشيف.

وحدة أفلام غزة / مؤسسة الفيلم الفلسطيني

إسلام السقا:

كاتب وباحث فلسطيني، وُلد في غزة عام 1990. حصل على بكالوريوس الهندسة الكهربائية ويعمل كمهندس بث في إحدى القنوات الفضائية. تتمحور كتاباته حول المشهد الثقافي الفلسطيني والعربي، تطوره وتعقيداته. أخرج فيلمًا قصيرًا وعمل في مجال صناعة الأفلام ككاتب ومنتج. ساهم في إدارة عروض سينمائية، وحلقات النقاش، وإعداد النشرات الثقافية، في عدد من المهرجانات السينمائية. أحد مؤسسي وحدة أفلام غزة.

Nyhetsbrev i footer

Motta vårt nyhetsbrev

Din personlige informasjon vil kun bli brukt til å sende ut nyhetsbrev. Du kan når som helst melde deg av ved å klikke på en link i eposten.